PROPOZYCJE LOGOPEDY DO PRACY  W DOMU Z DZIEĆMI

  1. IV GŁOSKi [k,g]
  1. Opieranie czubka języka o dolne zęby i cofanie go w głąb jamy ustnej, aby nastąpiło uniesienie grzbietu języka do góry – zabawa Koci grzbiet.
  2. Picie gęstych napojów przez długą i cienką słomkę.
  3. Przysysanie drobnych papierków przez rurkę i przenoszenie ich na plansze.
  4. Układanie czubka języka za górnymi zębami i opuszczanie go do dziąseł dolnych podczas szerokiego otwierania jamy ustnej.
  5. Naśladowanie ssania cukierka i mlaskania całą powierzchnią języka przy opuszczonej żuchwie.
  6. Ziewanie przy szeroko otwartych ustach.
  7. Wdychanie powietrza nosem i wydychanie ustami, podczas szerokiego otwierania ust.
  8. Przyklejanie całej masy języka do podniebienia przy szeroko otwartych ustach, a następnie energiczne opuszczanie przodu języka w dół.

Interesującą propozycją dla dzieci małych, tj. po 2 roku życia i starszych z nieharmonijnie rozwijających się są ćwiczenia wzmacniające tył języka, a równocześnie przygotowujące do wywołania głoski [k], przez wymawianie [x] (Trawińska 1988, 82 83), czyli zabawy typu:

nawoływania i okrzyki:

  • hej, hej
  • hop, hop,
  • hej ho, hej ho,
  • ho ho ho,
  • hip hip, hura,
  • buch, bach,
  • echo, echo.

imitowanie śmiechu:

  • dziadka – he, he,
  • taty – ho, ho,
  • mamy – ha, ha,
  • dziewczynki – hi, hi.

zabawy w chuchanie na:

  • zmarznięte ręce,
  • oszronioną szybę,
  • lustro, by zaparowała jego powierzchnia.

POLECAM STRONE www.mmowa.pl DZIAŁ KAPPACYZM Z GRAMI LOGOPEDYCZNYMI.

Opracowanie: B.Tomczyńska

 

PROPOZYCJE LOGOPEDY DO PRACY  W DOMU Z DZIEĆMI

  1. I GŁOSKA [r]

Ćwiczenia języka

  1. Nagryzanie brzegów języka zębami, czyli masowanie i rozciąganie języka.
  2. Wysunięcie przedniej części języka między zęby i delikatne żucie go, tzn. masaż języka.
  3. Przeciskanie języka przez maksymalnie zbliżone do siebie zęby, tj. masowanie języka.
  4. Wysuwanie szerokiego języka z ust – zabawa Pokaż łopatę.
  5. Odklejanie językiem chrupek kukurydzianych lub opłatka z podniebienia.
  6. Klaskanie czubkiem języka o podniebienie twarde, od najwolniejszych uderzeń po najszybsze – zabawa Jedzie konik.
  7. Wielokrotne odrywanie języka przyklejonego całą powierzchnią – do podniebienia – zabawa w mlaskanie.
  8. Zlizywanie z przedniej części podniebienia twardego przyklejonego kawałka czekolady, kropli miodu, odrobiny dżemu lub opłatka.
  9. Naśladowanie lub ssanie prawdziwego cukierka czubkiem języka.
  10. Przytrzymanie paska papieru wargami, a następnie zdmuchiwanie go z ust.
  11. Szybkie wypowiadanie głoski [l].
  12. Szybkie i kilkukrotne wybrzmiewanie ly z językiem uderzającym o górną wargę.
  13. Energiczne, wielokrotne wybrzmiewanie:
  • te, te, te,
  • ty, ty, ty,
  • de, de, de,
  • dy, dy, dy.
  1. Naśladowanie różnych odgłosów:
  • rybki – plum, plum,
  • indyka – gul, gul,
  • bociana – kle, kle,
  • chodaków – klap, klap,
  • mycia – chlapu, chlapu,
  • jazdy konnej – patataj.

15.Śpiewanie różnych melodii na sylabach:

  • la, la, la,
  • lo, lo, lo,
  • le, le, le,
  • lu, lu, lu,
  • ly, ly, ly.
  1. Coraz szybsze wypowiadanie zbitki sylabowej la lo lu le.

 

  1. Szybkie kilkukrotne powtarzanie:
  • nalapatada,
  • nolopotodo,
  • nelepetede,
  • nuluputudu,
  • nylypytydy.
  1. Coraz szybsze i wielokrotne wypowiadanie zbitki bd.
  2. Powtarzanie ze stopniowym przyspieszaniem:
  • bda, bdo, bde, bdu, bdy,
  • pta, pto, pte, ptu, pty,
  • bda – pta,
  • bdo – pto,
  • bde – pte,
  • bdu – ptu,
  • bdy – pty.
  1. Podczas szerokiego otwierania jamy ustnej, unoszenie czubka języka do podniebienia a następnie szybkie i wielokrotne wymawianie przytępionych głosek: [t] [d] oraz zbitek spółgłoskowych td, tdn, a także zbitek sylabowych:
  • teda – teda,
  • tede – tede,
  • tedo – tedo,
  • tedu – tedu,
  • tedy – tedy.
  1. Recytacja rymowanki z [t] dziąsłowym

Kto tutaj tak tupie?

To tato tutaj tak tupie.

Ach, tato tutaj tak tupie!

  1. Unoszenie czubka języka do wałka dziąsłowego, wymawianie przedłużonego [d]z równoczesnymi energicznymi, poziomymi ruchami palcem po wewnętrznej powierzchni języka lub po wędzidełku podjęzyczkowym.
  2. Uniesienie języka do wałka dziąsłowego, a następnie mocne dmuchnięcie na czubek języka, aż do pojawienia się tr.
  3. Ułożenie wąskiego paska papieru na języku lub pod nim, a następnie wypowiadanie głoski [t]. Papier powinien się unosić, a zamiast [t] powinno pojawić się trrr.
  4. Mocne akcentowanie [t] podczas wybrzmiewania zbitek tll, tll, tll, trl najpierw szeptem,
    a potem głośno.
  5. Powtarzanie szeptem, a następnie głośno:
  • la, la, la, trla,
  • lo, lo, lo, trlo,
  • lu, lu, lu, trlu,
  • !e, le, le, trle,
  • ly, ly, ly, trly,
  • li, li, li, trli.
  1. Szeptem i głośno wypowiadanie trla, trlo, trle, trlu, trly.
  2. Próby naśladowania odgłosów, zaczynając od szeptu:
  • śpiewu ptaków – tri li li,
  • gry na trąbce – tra ta ta, tru tu tu, tre te te,
  • zepsutego zamka karabinu – tr tr tr, dr dr dr,
  • warczenia psa – wrr, wrr, wrr,
  • ruszającego traktora – tur tur tur, tyr tyr tyr, pyr pyr pyr,
  • odlotu ptaków – fru, fru, fru,
  • ćwierkania wróbli – ćwir, ćwir,
  • zatrzymywania konia – pr, pr,
  • odgłosu świnki – chrum, chrum,
  • chrapania – chr, chr, chr,
  • dzwoniącego tramwaju – dryń, dryń,
  • chrupania – chrup, chrup,
  • szorowania – szuru, szuru,
  • zapalania światła – pstryk,
  • łamania gałęzi – trach.

 

POLECAM STRONE www.mmowa.pl DZIAŁ ROTACYZM Z GRAMI LOGOPEDYCZNYMI.

Opracowanie: B.Tomczyńska